W środę popielcową znakiem posypania głów popiołem rozpoczęliśmy zbawienny czas Wielkiego Postu. Dar czasu, który otrzymaliśmy do zagospodarowania, ma doprowadzić do pojawienia się w naszym życiu dobrych owoców nawrócenia. Do tego potrzeba postu, modlitwy i jałmużny, by oderwać się od grzechu i jego powab, a zatroszczyć o życie Boże w nas, gdyż jesteśmy tylko pielgrzymami na tym świecie i wytężamy wzrok do rzeczywistości niebieskiej, którą mamy z daru Bożego posiąść. Wydłużona modlitwa i troska o najbliższych, to środki do głębszej refleksji nad tym, co jest naszym obowiązkiem, za który Bóg chce nas wynagrodzić. Więcej troski o swoją duszę owocuje głębszymi relacjami nie tylko z Bogiem, ale i z drugim człowiekiem. Przypomina się tu zachęta św. Jana Pawła II, który często nam powtarzał, że trzeba bardziej: „być niż mieć”. Być chrześcijaninem, to jest coś więcej niż być tylko człowiekiem. Miłość chrześcijańska przynagla nas, by stawać się świętym. Przypomnijmy sobie zeszło tygodniowa ewangelię: „Jeśli wasza sprawiedliwość nie będzie większa niż uczonych w Piśmie i faryzeuszów, nie wejdziecie do królestwa niebieskiego”(Mt 5,20). Wielki Post w tym ma nam pomóc, aby prawda naszej wiary, że jesteśmy powołani do życia z Bogiem przepełniała nasze serca i myślenie w codziennych wyborach i radzeniem sobie z pokusami i przeciwnościami, które szatan rozsiewa na naszej drodze, aby nas odprowadzić od tego powołania. Wszystkim życzę obfitych łask w przeżywaniu tego zbawiennego czasu.
Z modlitwą ks. Proboszcz
Na zdjęciu nasza grupa pielgrzymów przed sanktuarium Santiago de Compostela
Z dziennika Pielgrzymów do Portugalii i Hiszpanii.
W pierwszym dniu pielgrzymki dotarliśmy do Bom Jesus de Monte. To słynne sanktuarium w Portugalii, w pobliżu Bragi znane z monumentalnych schodów prowadzących do sanktuarium które od wieków są drogą modlitwy i pokuty. Niektórzy z nas wędrowali po nich nocą, inni o świcie, w ciszy i skupieniu, powierzając Bogu intencje mijając kaplice Drogi Krzyżowej, zatrzymując się na modlitwie i refleksji. Na szczycie czekała na nas świątynia oraz rozległa panorama okolicy.
Drugiego dnia udaliśmy się do Santiago de Compostela, jednego z najważniejszych miejsc pielgrzymkowych zaraz po Ziemi Świętej i Rzymie. Tam bowiem znajduje się grób jednego z dwunastu Apostołów, św. Jakuba. Do Santiago prowadzi sześć różnych szlaków pielgrzymkowych z całej Europy, znanych jako Camino de Santiago. Co roku podążają tam setki tysięcy pielgrzymów. We wnętrzu katedry znajduje się słynne botafumeiro – ogromna kadzielnica, używana podczas uroczystych Mszy Św. W tym miejscu świętym przeżyliśmy wyjątkową chwilę — mogliśmy przytulić figurę Świętego Jakuba Apostoła. Ten prosty gest stał się głęboką, osobistą modlitwą i źródłem wielkiego wzruszenia. W ciszy serca powierzaliśmy nasze troski, rodziny oraz całą parafię.
